Wegdromen over Japan

Dromen zijn bedrog is mij altijd geleerd. Toch bleef één droom vanaf kinds af aan wel erg lang hangen. Ik wilde namelijk heel erg graag een rondreis Japan maken. Waarom ik dat wilde, kon ik eigenlijk ook niet heel erg kenbaar maken. Ik was altijd geïnteresseerd in de tradities van Japan, ik bewonderde altijd de typische kledingdracht van de Japanse dames en het eten vond ik van kinds af aan al heerlijk.

“Het waait wel over hoor, kind”

Ik kan mij nog goed herinneren dat ik aan mijn oma vertelde dat ik als grote man graag een keer een rondreis Japan wilde maken. Mijn oma snapte dit natuurlijk al helemaal niet, wat moet je in zo’n land als westerse? “Het waait wel weer over hoor, kind” was het antwoord van mijn oma. Al liet ik mijn oma graag de Japanse dames zien in het boekje wat ik ooit heb gehad op het reisbureau. Maar lieve oma, die inmiddels al heel erg lang niet meer onder ons is, de interesse voor Japan is nog steeds niet over gewaaid. Mijn volwassen leven is druk, ik ben getrouwd met een hele lieve vrouw, we hebben 2 pubers rondlopen en ik werk gemiddeld 60 uur in de week als financieel adviseur. Op de avonden dat ik in bad lig of al vroeg naar bed ben gegaan om nog even bij te komen, droom ik nog vaak weg bij de gedachte om eens door de mooie Japanse tuinen te wandelen, samen met mijn vrouw. De Japanse bloesem die zijn mooie roze of witte blaadjes loslaat, wat dan ons tegemoet komt waaien. De gedachte kwam ook steeds vaker bij mij op om gewoon de rondreis Japan te boeken. Wat houd mij tegen? Financieel kunnen we het bekostigen, de kinderen zijn oud en wijs genoeg om wel een week of twee het huishouden te runnen en mijn vrouw is altijd wel in voor een mooie ervaring.

“Weet u zeker dat u dit niet eerst wilt overleggen met uw vrouw?”

Een aantal dagen later besloot ik in de lunchpauze eens langs bij een reisbureau binnen te lopen. Zij kunnen mij vast wel vertellen wat ik allemaal moet doen voordat wij welkom zijn in Japan. Daarnaast was ik ook wel erg benieuwd naar de prijzen. Na een gesprek van zo ongeveer 20 minuten was ik overtuigd, ik gaf de mevrouw toestemming om de reis te boeken voor mij en mijn vrouw. “Weet u zeker dat u dit niet eerst wilt overleggen met uw vrouw” nee, mijn vrouw zal precies hetzelfde hebben gezegd, boeken maar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *